زن در ایران (2):

احترام به جایگاه و مقام زن در ایران باستان :

در دوران شاهنشاهی هخامنشی زنانی بودند که بالاتر از مردان قرار داشته اند .شاهدم بر این مدعا کتیبه های کشف شده در پرسپولیس می باشد ، طبق گفته پرفسور گیل استاین ،دکتر دیوید استروناخ ،پرفسور ریچای فرای و پرفسور علیرضا شاپور شهبازی (موسسه شرق شناسی شیکاگو و موزه ایران باستان )داریوش بزرگ برای بنا نهادن کاخهای پارسه از زنان به عنوان مهمترین نیروهای کاری استفاده می کرد به طوری که در چندین کتبه بدست آمده نوشته شده که "زنی در اینجا مسئول بیش از 100 کارگر مرد است و یا زنی دیگر به دلیل مهارت شغلی اش حقوقی معادل 3 مرد دریافت می کند یا در کتیبه ای دیگر آمده است زنان کارگر باردار در ساختن پارسه از حقوق شاهنشاهی برای استراحت و بارداری استفاده کردند".

پس از نشستن پوران دخت بر اریکه پادشاهی امپراتوری ایران با مردمان تهی دست چنین سخن می گوید: اینک که من بر تخت شاهنشهی نشستم سوگند یاد می کنم که انجمن ها و گروه های کشور را متلاشی نکنم و آنان را یاری دهم .مردمانی را که از گنج ها و ثروتهای ایران بهره ای نجستند را یاری دهم و سهم هر ایرانی را به مساوات تقسیم کنم .مبادا کسی در سرزمین ایران مستمند و تهی دست باشد که من از این کار اندهناک میشوم.

نمونه های دیگر در رابطه با برابری زنان و مردان می توان به این گزارش سازمان میراث فرهنگی ایران اشاره کرد .این سازمان پس از کاوش های طولانی خود در شهر سوخته در سیستان رسماً اعلام کرد که چندین سال در انجا زنان پادشاه بوده اند و بر کشور حکمرانی کرده اند.

شاهنشاهان ایران باستان زنان خود را احترام بسیار میکردند به طوری که در امور کشورداری و اداره امپراطوری ایران نقش تائین کننده داشتند.همسر شاهنشاه همانند خود شاهنشاه تاج بر سر می گذاشت و رفتارش الگوی همه زنان امپراطوری بود

در اوستا سن ازدواج برای دختران و پسران هر دو برابر و یکسان تعیین شده به این صورت که هر دختر و پسر بالغی که به سن 15 سالگی رسیده باشند می توانند ازدواج کنند.

دین باستانی و کیش کهن آریایی زنان را یکی از مقدسترین و ارزشمندترین اقشار جامعه می دانسته به طوری که زنانی که تحصیلات و دوره قضاوت دیده اند و در کار دادگستری مهارت دارند را بایستی به مردان ترجیح داد و آنان را بر مسند قضاوت نشاند و به روشنی از قاضی شدن و اجرای عدالت توسط بانوان جانب داری شده کاری که امروز در قرن 21 در بسیاری از کشورهای جهان اجرا می شود و این عمل را مایه مباهات و تمدن خود می دانند در حالی که ده ها قرن پیش از این ایرانیان به چنین مقامی رسیده بودند.یکی دیگر از آزادی های اجتماعی زنان کسب مقام روحانیت بوده و زنان می توانستند به مقام مقدس "زاوتا " برسند.

فردوسی در ستایش از شیر زنان ایران چنین می سراید:

ندانست سهراب که او دختر است                سر موی او از در افسر است

شگفت آمدش گفت از ایران سپاه                چنین دختر آورد به آوردگاه

سواران جنگی به زور نبرد                           همانا به زیر اندر آرند گرد

زنانشان چنین اند ایران سران                      چگونه اند گردان جنگ آوران